Mijn inbox is al maanden schoon, en ik doe er bijna niks aan

Twee keer per dag kijk ik echt in mijn mail. Om negen uur 's ochtends en om drie uur 's middags. De rest van de dag staat mijn inbox er schoon bij, en dat is al maanden zo. Niet omdat ik elke mail meteen wegwerk, maar omdat een assistent het meeste voor me afvangt. Die assistent heet Cora.

Cora is een AI-inbox-assistent van het Amerikaanse Every. Hij draait bovenop Gmail, dus ik hoef niet naar een nieuwe app. Wat tijdgevoelig is komt meteen bij me, de rest wordt automatisch weggezet. Twee keer per dag krijg ik een korte Brief: dit is wat je wel moet lezen, maar niet hoeft te beantwoorden. Die twee Briefs, om negen en om drie, zijn mijn nieuwe mailmomenten geworden.

Wat er echt anders is: ik jaag niet meer achter mijn inbox aan. Vroeger stond hij vol en bleef er van alles liggen. Nu lees ik de Brief, handel af wat moet, en klaar. Open ik Gmail nog? Soms, als er op mijn telefoon een melding binnenkomt en ik nieuwsgierig ben. Maar het hoeft niet meer. Dat verschil, van moeten naar mogen, is het hele punt.

Het slimste zit in de concepten. Op mail die om een antwoord vraagt, zet Cora een concept klaar in mijn eigen schrijfstijl, in de map met concepten. Ik lees het na, pas aan wat ik wil, en verstuur. De AI stuurt niks achter mijn rug om de deur uit. Ik houd de knop.

Eerlijk: in het begin kostte het tijd. Welke afzender in welke map hoort, welke mail wel en niet mag wachten, dat was niet één keer instellen en klaar. Ik heb het een keer of tien bijgesteld, soms in gesprek met Cora zelf: dit ging mis, doe het voortaan zo. Reken dus op een inregelperiode. Daarna werkt het.

Een terechte vraag bij een tool die in je mail meekijkt: wat gebeurt er met die berichten? Every zegt geen klantmail te gebruiken om zijn modellen te trainen, en de koppeling met Gmail is door Google geverifieerd. Voor mij was dat genoeg om te beginnen.

Waarom ik dit opschrijf: Cora is voor mij een goed voorbeeld van hoe een AI-assistent hoort te voelen. Niet een chatbot waar je naartoe gáát, maar iets dat op de achtergrond werkt, in jouw stijl, terwijl jij de regie houdt. Geen toeters, geen "kijk eens wat AI kan". Gewoon een klus die je elke dag had, die stiller is geworden.