Mensen vragen me weleens hoe ik bijblijf met AI. Het eerlijke antwoord: ik heb het grotendeels uitbesteed aan een systeem. Alles wat ik lees, kijk en bewaar komt op een plek samen, mijn eigen tweede brein. Een keer per week maakt dat er een kort leesadvies van: wat is nieuw, wat is de moeite waard. Ik hoef zelf niet meer overal langs.
De voorkant is een handvol vaste bronnen. Een paar nieuwsbrieven die ik elke week lees, een stel YouTube-kanalen voor tech en research die mijn tweede brein dagelijks voor me samenvat, en losse mensen op X die ik volg. Niks exotisch, wel consequent. En de grootste bron ben ik uiteindelijk zelf: twee jaar aan eigen gesprekken, notities en projecten, doorzoekbaar gemaakt op diezelfde plek.
De volledige lijst, met wie het zijn en waarom, houd ik apart bij. Hij groeit mee met wat ik lees.
