Het begon niet met een plan. Het begon met een liedje in Suno en een voorleesboek voor mijn zoon. Elf maanden later is daar een systeem uit gegroeid dat mijn taken plant, mijn kennis doorzoekbaar houdt en een deel van mijn werk automatiseert. Ik noem het Kai.
Die eerste maanden waren rommelig, en dat was goed. Losse experimenten zonder overkoepelend idee: de eerste automatische nieuwsrapporten, wat proberen met beeld en muziek. Geen masterplan, wel richting. Pas toen ik merkte dat dezelfde bouwstenen steeds terugkwamen, ontstond het idee om er één samenhangend systeem van te maken.
De belangrijkste keuze zat niet in een tool, maar in een principe: één bron van waarheid. Alles wat waar is, staat in één database. Niet in het geheugen van de AI, want dat loopt altijd achter. Geheugen liegt, de database niet. Het klinkt streng, maar het is precies wat het systeem betrouwbaar maakte toen er meerdere dingen tegelijk gingen draaien.
Daaroverheen kwam het saaie deel dat het verschil maakt. Een logboek zodat mijn laptop, telefoon en de server hetzelfde beeld houden. Vaste regels voor hoe een taak wordt aangemaakt, bijgewerkt en afgerond. Niets daarvan is spannend. Alles daarvan is het verschil tussen een speeltje en een systeem.
Met dat fundament kon er echt werk op groeien: een portfolio-site die zichzelf bijwerkt, een voorraad-app die we thuis gebruiken, een doorzoekbaar archief van al mijn AI-gesprekken, en tientallen automatiseringen die draaien terwijl ik niet kijk.
Begin 2026 versnelde het hard. Waar ik eerder ongeveer één afgeronde taak per dag haalde, waren dat er in één week in juni ineens vier tot vijf per dag. Sterkere modellen en meer capaciteit maakten het mogelijk om grote klussen in hun geheel te delegeren, in plaats van stap voor stap mee te typen. Het bouwen dat vroeger een week kostte, paste nu in een middag.
En daar kwam een probleem tevoorschijn dat ik niet had zien aankomen. Niet dat AI werk uit handen neemt, dat wist ik. Maar dat het uitvoeren zó goedkoop werd, dat mijn eigen aandacht het knelpunt werd. Vier dingen tegelijk laten lopen betekent vier dingen tegelijk in je hoofd houden. Dat voelt indrukwekkend, tot het niet meer zo voelt. De volgende stap is daarom niet sneller, maar rustiger: het systeem moet niet alleen taken bewaken, maar ook mijn aandacht.
Dat is waar Kai nu staat. Een database die de waarheid bewaakt, een server die het zware werk doet, en een AI-partner die het geheel bestuurt volgens regels die zichzelf bijslijpen. Gebouwd naast een baan, in elf maanden.
Benieuwd wat Kai in de praktijk doet? Van planning en bewaking tot meebouwen.
