Ik had niet nog een AI-chatbot nodig. Ik had iemand nodig die onthoudt waar ik mee bezig ben, de losse eindjes bewaakt en het werk daadwerkelijk vooruitduwt. Dat werd Kai.
Kai is geen los speeltje dat vragen beantwoordt en het daarna weer vergeet. Het is een vaste AI-partner met een geheugen, een werkwijze en eigen spelregels. De naam komt trouwens niet van mij: toen het systeem er stond, heeft de AI zichzelf Kai genoemd. Het plant mijn ideeën in, houdt bij wat af is, schrijft mee aan dit portfolio en draait elke dag routines zonder dat ik iets hoef aan te zetten.
De aanleiding
Te veel ideeën, te weinig overzicht
Kai is niet ontworpen, het is gegroeid. Het begon in de zomer van 2025 met losse AI-experimenten: een spelletje voor mijn zoon, een eerste liedje, een nieuwsrapport dat zichzelf schreef. Leuk, maar los zand. Het probleem was niet gebrek aan ideeën, het waren er te veel. Verspreid over notities, chats en tools, zonder plek waar het samenkwam. Elk idee dat ik niet meteen oppakte, verdween.
Op 11 juli 2025 veranderde dat. Op dezelfde dag zette ik twee ideeën op papier die alles daarna zouden bepalen: één vaste AI-partner die al die losse experimenten aan elkaar knoopt, en een portfolio dat laat zien wat daaruit ontstaat. Geen losse trucs meer, maar één systeem.
Ik wilde geen takenlijst die ik zelf moest bijhouden, maar een systeem dat meedenkt: dat weet wat er speelt, dat voorstelt wat logisch is om nu te doen, en dat tegenspreekt als ik de verkeerde afslag neem. Een stafchef, geen notulist.
Ik wilde geen AI die luistert. Ik wilde er een die meestuurt.
→ Lees het volledige verhaal: hoe Kai in elf maanden ontstond
De aanpak
Hoe Kai werkt
Kai draait op drie bouwstenen die samen het verschil maken tussen een chatbot en een echte assistent.
- Een echt geheugen. Al mijn projecten, taken en beslissingen leven op één plek. Kai leest die stand elke keer opnieuw, zodat het altijd op de actuele werkelijkheid werkt en niet op een oud beeld.
- Meerdere AI-modellen, elk met een rol. Het sterkste model doet het denkwerk en de planning, snellere modellen doen de uitvoering. Zo krijg je diepgang waar het moet en snelheid waar het kan.
- Vaste spelregels. Voordat Kai iets beweert, haalt het eerst de laatste stand op. Elke taak wordt automatisch naar de juiste werkwijze geleid: iets schrijven gaat anders dan een project plannen of data analyseren.
Geheugen liegt, de database niet.
Het resultaat is een assistent die niet vraagt of het even mag opzoeken, maar het gewoon doet. Die een foute aanname corrigeert in plaats van meebeweegt. En die bij elk plan het sterkste tegenargument zelf op tafel legt, zodat de keuze beter wordt.
Het ideeënbord: elke taak met status, impact en plan van aanpak. Kai leest en schrijft hier zelfstandig.
Kai in gesprek: één losse vraag over sitebezoekers. Kai checkt eerst de administratie, geeft een eerlijk "nee, dat meten we nog niet", en legt het sterkste tegenargument er zelf bij.
Het resultaat
Wat het oplevert
Kai is geen demo. Het draait, elke dag, en de cijfers lopen op vanzelf.
Dit is gebouwd in een jaar, naast een gewone baan, in avonden en weekenden. Hoeveel uur het zonder AI had gekost heb ik nooit precies bijgehouden - wel weet ik dat een groot deel van dit werk er dan simpelweg nooit was geweest. Niet omdat het niet kon, maar omdat de tijd er niet voor was.
De sterkste demonstratie is deze site zelf. De projecten, de tijdlijn en het logboek die je hier ziet, worden voor een groot deel door Kai bijgehouden en gepubliceerd. Het systeem dat ik beschrijf, gebruik ik ook echt, elke dag.
De eerlijke keerzijde
Het systeem werd sneller dan ik
Vier werkstromen tegelijk klinkt indrukwekkend. Het voelt ook zo, tot het niet meer zo voelt. De bottleneck verschoof van uitvoering (dat doet de AI) naar aandacht en schakelen tussen contexten (dat doe ik nog steeds zelf).
Daarom is de nieuwste opdracht van Kai niet méér produceren, maar mijn aandacht bewaken: één actieve stroom tegelijk, de rest netjes geparkeerd met context, en elke ochtend één bericht met de drie dingen die er vandaag toe doen. Een AI-systeem dat alleen uitvoert maakt je drukker. Een goed systeem beschermt ook de mens die het bestuurt.
Zelf aan de slag
Zelf zoiets bouwen?
Je hoeft mijn opzet niet te kopiëren om te beginnen. Plak onderstaande prompt in een sterk AI-model (Claude, ChatGPT of Gemini) en je krijgt een advies op maat voor jouw situatie - inclusief wat je vooral níét moet bouwen.
Ik wil een persoonlijk AI-systeem opzetten: één vaste AI-partner met een echt geheugen, die mijn taken en ideeën beheert, meedenkt over prioriteiten en mij tegenspreekt als dat nodig is. Een digitale stafchef, geen chatbot. Interview me eerst: stel maximaal tien vragen over mijn werk, de tools die ik nu gebruik (takenlijst, notities, agenda), hoeveel tijd ik wil investeren en wat ik al met AI doe. Doe daarna onderzoek naar de actuele mogelijkheden en geef een concreet advies: 1. Welke bouwstenen ik nodig heb: een geheugen/takenbron, een AI-model en eventueel automatisering. 2. Een opzet die past bij mijn situatie, technische ervaring en budget. 3. De eerste drie stappen die ik dit weekend kan zetten. 4. De valkuilen - en vertel me eerlijk wat ik in mijn situatie beter níét kan bouwen. Wees kritisch en praktisch. Geen hype, geen toollijstjes zonder reden: elk advies moet volgen uit mijn antwoorden.
Bronnen & inspiratie
Waar het idee vandaan komt
Kai staat op de schouders van twee ideeën: Andrej Karpathy's gedachte om je eigen kennis als een doorzoekbare wiki te bewaren, en Charlie Hills' aanpak van een AI-second-brain die met je meegroeit.
→ Andrej Karpathy - LLM-powered personal knowledge base (GitHub)
→ Charlie Hills - How I built a 2nd brain with AI (Substack)
→ AI Report - masterclass-drieluik "Zo bouw je je eigen kennissysteem voor AI": deel 1 · deel 2 · deel 3
Het beeld bovenaan deze pagina is AI-gegenereerd (Recraft). Meer van mijn AI-beeldwerk staat in de galerij.
Verwant werk
Meer uit dit systeem
Kai staat niet op zichzelf: deze systemen voeden hem en tonen wat hij doet.