Sjoerd
van Kersbergen

Ik zette tien klussen waarop AI eerder de mist in ging om in een vaste toets en liet vier Claude-modellen elke klus twee tot drie keer doen. Het duurste model won alleen bij het nalopen van teksten op fouten; het kleinste deed overnemen en selecteren even goed, voor een twaalfde van de prijs.

Bovenaan mijn site staat nu hoeveel automatiseringen er bij mij vanzelf draaien en hoeveel daarvan echte AI-agents zijn. Het getal komt elke maandag uit een meting van wat de afgelopen vijf weken echt draaide, met de datum erbij. Aan staan telt niet, alleen wat aantoonbaar iets deed.

Ik bouwde een speelbaar bouwspel in de stijl van SimCity 2000, waarin elk pixel uit code komt. Eerst een stijlblad met zes regels, toen de tegels, en de nacht is hetzelfde beeld met een ander palet.

Ik liet Anthropic's nieuwe model alle tekst op deze site nalezen, van homepage tot logboek, in het Nederlands en het Engels. Het vond ruim 350 dingen om te verbeteren, waaronder verouderde aantallen. Ik besliste alleen over de twijfelgevallen, de rest stond dezelfde avond live.

Ik heb mijn eerdere meting van hoe vaak ik mijn AI-assistent moet corrigeren opnieuw gedaan, drie keer en zonder dat de beoordelaar wist uit welke maand een gesprek kwam. De grote daling uit de eerste versie kwam niet terug: per bericht stuur ik ongeveer even vaak bij, maar een taak heeft minder berichten nodig. Het artikel is daarop aangevuld.

Op mijn site staat nu ook wat ik beoordeelde en liet liggen: elf tools en ideeën, elk met de reden en hoe het afliep.

Ik heb een werkwijze gebouwd om een onderzoeksuitkomst in drie lagen te schrijven: in een minuut, in vijf minuten, en de volledige methode voor wie het wil nadoen. Alle getallen komen uit een cijferblad met bron en marge, en een klein controlescript weigert elke tekst met een getal dat daar niet in staat. Bij de eerste echte run ving die controle meteen een verdwaald getal.

Ik leerde een beeldmodel de stijl van mijn artikelbeelden aan, uit vijf eigen openingsbeelden. Toen bleek een nieuwer model dezelfde consistentie te halen zonder die training. Het resultaat hangt nu boven mijn galerij.

Ik liet drie versies van Claude precies dezelfde controle uitvoeren op dezelfde 73 documenten, en liet een onafhankelijke beoordelaar blind vaststellen wie gelijk had. Fable 5.1 vond net zoveel echte fouten als mijn vorige keuze, voor een kwart van de kosten. Fable 5 viel af: duurder en minder raak.

Mijn site kiest nu zelf de juiste weergave per soort pagina: artikelen openen op licht papier omdat een blindtest liet zien dat lange teksten op donker niet prettig lezen, de rest blijft donker. Een knop in de menubalk laat je altijd zelf wisselen, en die keuze onthoudt hij.

Mijn artikel over strenger werken met AI is herschreven rond cijfers die mijn werkomgeving zelf vastlegt: in augustus typte ik gemiddeld vijf berichten per werksessie, en daar kwamen 103 afgeronde taken uit. Het oude percentage dat bij narekenen niet standhield, is vervangen door metingen die herhaalbaar te controleren zijn.

Wie zijn eigen werk test, test wat hij bedoelde te bouwen. Daarom laat ik bij elke grote wijziging aan mijn apps en automatisering voortaan een verse AI-sessie het werk actief kapotmaken (verkeerde invoer, lege velden, sluiproutes) voordat ik het als klaar bestempel. Wat stuk kan, vind ik nu zelf eerder dan een gebruiker.

Onder mijn artikelen staan nu knoppen om ze in een klik door te sturen, in het Nederlands en het Engels. Belangrijker was de reparatie eronder: mijn bezoekersteller stond op 2 van de 50 pagina's, dus over geen van de elf artikelen bestond een cijfer. Nu telt de site overal mee, en een controle houdt de publicatie tegen zodra een pagina die telling mist.

Twee jaar gesprekken met AI leverden 3,6 miljoen woorden op. Daarvan typte ik er zelf ongeveer 178.000, iets minder dan vijf procent. Dat is gemeten met een script dat elke keer hetzelfde antwoord geeft en dat waarschuwt zodra de meetlat zelf verschuift.

Ik wilde snappen hoe mijn server in elkaar zit en vroeg om uitleg. Wat ik terugkreeg klopte en ging over een winkelwagentje: een dag later was ik het kwijt. Nu laat ik mijn assistent eerst lesmateriaal schrijven over mijn eigen installatie en laat ik me daarna overhoren. Die methode staat nu als artikel online, in het Nederlands en het Engels.

Ik liet drie AI-runs los op mijn eigen verzameling werknotities om te zien of er verouderde of tegenstrijdige informatie in was geslopen. Ze kwamen met zeventien punten: twaalf bleken echt, waaronder een handleiding die me al maanden vertelde dat een beveiligingsstap niet nodig was. De andere vijf waren loos alarm van precies dezelfde soort, en juist dat was het nuttigste inzicht: een controle die overtuigend klinkt, kan systematisch de verkeerde twee dingen met elkaar vergelijken.

Mijn dagelijkse takenmail stelde elke ochtend drie ongeveer even zware klussen voor: een keuzemenu, precies op het moment dat kiezen het duurst is. Nu wijst hij er een aan, gekozen op mijn jaardoelen in plaats van op wat het snelst af is. Hij laat zien wat er op mij ligt te wachten en zegt er expliciet bij wat ik vandaag laat liggen.

Ik liet mijn AI-assistent zijn eigen werkvoorraad doorlichten. De uitvoering bleek gezond, maar nieuwe taken ontstonden vooral als bijvangst van oud werk - bijna nooit vanuit mijn jaardoelen. De fix: elke maand vanuit de doelen bepalen wat het volgende werk wordt, in plaats van afwachten wat er toevallig langskomt.

Ik laat vaak meerdere AI-sessies tegelijk in dezelfde projectmap werken, en ontdekte dat ze elkaars wijzigingen meenamen bij het opslaan: een opgeslagen versie met de omschrijving van de ene klus bevatte vijf bestanden van een andere. De oplossing: elke sessie dwingen precies te benoemen wat ze opslaat. Er zit nu een controle voor die dat afdwingt, en die weigerde meteen de oude werkwijze.

De cijfers op een van mijn projectpagina's liepen achter op de rest van de site, in juli met de hand rechtgezet en in augustus opnieuw. Mijn publicatieroutine werkte die pagina elke dag bij, maar mocht hem niet publiceren; nu meldt ze zelf wat ze maakt en niet kwijt kan.

Twee overheidslinks op een van mijn projectpagina's waren al maanden dood: zichtbaar voor iedereen die erop klikte, onzichtbaar voor mij. Nu draait er wekelijks een controle die elke externe bron natrekt en me mailt zodra er een sneuvelt - de eerste ronde vond drie dode links en vijf verhuisde, allemaal rechtgezet.

Mijn AI-assistent las bij elk bericht een instructieboek van 6.600 woorden mee, vol regels die geschreven waren voor een ouder AI-model. Ik heb dat teruggebracht naar 2.900 woorden en met veertien blinde testrondes bewezen dat hij er niets van inlevert - elk gesprek is nu sneller en goedkoper.

Een dagelijkse opschoonroutine voor mijn kennisarchief bleek overdreven, want er komt lang niet elke dag iets binnen. Effectiever is om het opschoon- en koppelwerk te laten meelopen op het moment dat het telt: bij elke nieuwe upload.

Ik wilde een slimme zoeklaag bouwen over mijn archief van 1.393 AI-gesprekken, omdat zoeken op letterlijke woorden faalt zodra je vraag Nederlands is en het gesprek Engels. Eerst getest met vijf lastige vragen (zoals: vind het liedje over een ruimteheldin uit 2024 terug): mijn AI-assistent vond ze alle vijf al, door zelf synoniemen en vertalingen te proberen - dus de bouw ging bewust niet door.

Ik schreef in drie zinnen op wat ik dit jaar wil bereiken. Mijn wekelijkse voortgangscoach (een AI die mijn afgeronde werk naleest) vraagt nu elke maandag: welke lopende taken dragen aan geen van die drie bij? Bij een open vraag checkt mijn assistent bovendien eerst wat een goed antwoord moet opleveren, in plaats van te gokken. Les: wie niet vastlegt wat hij wil, laat het model dat invullen.

Mijn automatiseringsserver heeft 9 webkoppelingen die alleen met een geheime sleutel te gebruiken horen te zijn, maar die afspraak werd nergens gecontroleerd. Ik bouwde een dagelijkse scan die elke koppeling zonder sleutel probeert en mij direct mailt zodra er een openstaat; de eerste run vond meteen een koppeling die in geen enkele documentatie stond (gelukkig netjes op slot).

Ik testte of een webpagina die Claude voor me publiceert mijn takenbord rechtstreeks en veilig kan tonen. Dat werkt: de pagina haalde live mijn vier lopende taken op met mijn eigen inlog, zonder dat er ergens een wachtwoord of sleutel in de pagina staat. Dit wordt de basis voor een vast dashboard dat altijd actueel is, in plaats van een overzicht dat ik telkens opnieuw moet laten bouwen.

Vier weken gemeten waar parallel werken met AI kantelt, om dat te weten voordat ik tegenmaatregelen bouw. Elke avond in 30 seconden drie cijfers gelogd (energie, focus, tevredenheid), naast automatische tellingen uit mijn takensysteem: hoeveel taken er per dag tegelijk liepen, hoeveel er afgerond werden en of het werk zelf maken was of AI aansturen. De uitkomst verraste: op de dagen met de meeste taken tegelijk (tot 23) was mijn focus juist top; het volle hoofd verscheen op dagen waarop meerdere adviezen tegelijk om een beslissing vroegen. De volgende stap wordt dus keuzemomenten bundelen, niet minder taken tegelijk draaien.

Ik testte of een AI-videoclip beter wordt als je het model vooraf een getekend storyboard van 20 panelen meegeeft in plaats van een losse instructie. Twee keer exact dezelfde scène van 15 seconden laten maken: de versie mét storyboard volgde het shotplan van begin tot eind, de versie zonder bleef hangen in losse poses en beeldfouten.

Ik liet mijn krachtigste AI-model een handleiding schrijven, zodat een goedkoper model zijn maandelijkse controlewerk op mijn notitiearchief kon overnemen. Toen ik het netjes doormat, bleek de handleiding niets toe te voegen: het goedkope model deed het werk al even goed, voor een tiende van de kosten. De echte les: meet ook altijd wat er gebeurt als je niets toevoegt.

Ik heb mijn ruim 70 automatische routines doorgelicht met een vaste vraag: lost dit nog een terugkerend probleem op, en gebruikt iemand de uitkomst? Twee bleken dubbel of dood te draaien - die zijn opgeruimd - en er ligt nu een vast kwartaalritueel, zodat afscheid nemen van een automatisering net zo normaal wordt als er een bouwen.

Ik bouwde een projectpagina over de media-app voor onze kinderen: hoe één hub met alleen gekozen filmpjes, zelfgemaakte spelletjes en ons eigen album werkt, getoond met demo-schermen zonder echte gegevens van de kinderen. De projectkaart op de homepage klikt nu door naar het volledige verhaal.

Ik maakte van mijn eigen AI-assistent een kort pratend filmpje: uit één foto en één ingesproken zin ontstaat een sprekend gezicht. Een online keten deed het werk, voor een paar cent - het laat zien hoe laag de drempel voor dit soort video's is geworden.

Mijn hele takenadministratie leeft in een externe app. Ik bouwde een dagelijkse volledige kopie op mijn eigen machine plus een test die doet alsof die app is weggevallen en de boel volledig uit die kopie herbouwt. De test slaagde op alle punten: mijn systeem hangt niet langer aan een leverancier.

Ik testte of het opsplitsen van een grote controleklus over meerdere AI-modellen goedkoper en beter is dan een zwaar model dat alles zelf doet. Goedkoper bleek het zeker: minder dan de helft. Beter niet, want wie alleen zijn eigen stukje ziet, mist het patroon dat over het geheel loopt.

Een onderhoudsscript bleek 41 pagina's van mijn tweede brein stilletjes te hebben overschreven met lege sjablonen - een vergelijkende test van mijn AI vond de fout na 17 dagen. Alles hersteld uit een backup, vijf ontbrekende pagina's opnieuw samengevat door vijf goedkopere AI-modellen tegelijk, en het script heeft nu een vangrail met automatische test zodat dit niet meer kan.

Deel je een pagina van mijn site op LinkedIn of X, dan verschijnt er nu overal een verzorgde voorvertoning met een eigen beeld en titel, in plaats van een kale link. Ik bouwde er meteen een automatische controle bij, zodat een nieuwe pagina nooit meer per ongeluk zonder zo'n kaart online kan.

Na elf jaar stilte staat mijn eerste LinkedIn-post weer ingepland. Ik bouwde een wekelijkse routine die me een voorstel mailt met posts voor de komende weken; ik keur in een kwartier goed en mijn AI-assistent zet de gekozen post klaar op de dag en tijd waarop hij het meeste kans maakt.

Een klantexpert, een marktanalist en een strategisch adviseur, alle drie AI, bogen zich over één vraag: waar richt ik me de komende maanden op? De uitkomst stuurt nu direct mijn contentplanning: één herkenbare rode draad, en mijn kanalen kregen elk hun eigen rol.

Ik zette een galerij van mijn AI-beelden online: veertien stuks, van cinematische scenes tot abstracte netwerken, met een eigen pagina en een tegel op de homepage.

Vijf dode tegels op de homepage kregen elk een projectpagina met een eigen gezicht: openingsbeeld, aanpak, resultaat en bronnen, in het Nederlands en Engels. Nu is elke tegel klikbaar.

Eén avondopdracht, geen vragen tussendoor: werk mijn albumartikel af en noteer elke aanname onderweg. De volgende ochtend lag er een compleet resultaat met beslislog; na één leesbeurt stond het live, inclusief een kopieerbare muziekworkflow-prompt voor lezers.

Elke taak krijgt voortaan een bronregel: welk artikel of leesadvies hem aanzette. Zo haal ik met een vraag terug wat ik las, wat ik ermee bouwde en wat er nu draait - en dat is meteen de grondstof voor wat ik online deel.

Ik bracht in kaart wat er gebeurt als de leverancier achter mijn persoonlijke AI-systeem plots wegvalt. De belangrijkste geruststelling: al mijn data en automatiseringen staan los van die ene leverancier, dus verliezen doe ik niks. Het enige losse eindje dat ik vond heb ik meteen dichtgetimmerd, plus een noodhandleiding geschreven waarmee ik binnen een middag overstap naar een ander AI-model.

Ik heb de hele site een consistentere look gegeven: nette getekende iconen in plaats van emoji, mijn sterkste projecten uitgelicht met de rest in een overzichtelijk archief, en mijn wekelijkse nieuwsrapportages nu direct vindbaar vanaf de homepage.

De dagelijkse en wekelijkse briefings die een AI voor me maakt over de oorlog in Oekraïne en de tech-wereld staan nu publiek op mijn site, en ze verversen zichzelf. Met een eerlijke disclaimer over de invalshoek en bronvermelding erbij.

Ik bouwde een coach die elke maandag mijn afgelopen week reconstrueert uit harde data - afgeronde taken, publicaties, code - en die afzet tegen de doelen die ik mezelf stelde. Hij werkt met bewijs en spreekt me bij naam aan op mijn eigen valkuilen.

Vier projecten op mijn site hadden alleen een tegel met een paar zinnen. Nu hebben ze elk een eigen pagina: mijn AI-assistent, het doorzoekbare AI-geheugen, de voorraad-app en het leesadvies per mail. Elke pagina laat zien hoe het werkt, wat het oplevert en wat ik onderweg leerde.

Ik schreef het verhaal achter mijn persoonlijke AI-systeem: hoe het in elf maanden groeide van losse experimenten tot iets dat mijn werk mee plant en bouwt, en wat je eruit kunt meenemen als je zelf zoiets wilt. Nu online in het Nederlands en Engels.

Ik meet nu zelf, zonder cookies en volledig op mijn eigen server, wie mijn website bezoekt en via welke berichten ze binnenkomen. Elke maandag krijg ik er automatisch een kort weekrapport van in mijn mail: bezoekers, herkomst en welke knoppen mensen aanklikken. Zo zie ik wat mijn posts opleveren in plaats van te gokken.

Mijn site kan nu echte artikelen tonen: een groot beeld, rustige leesopmaak en doorkliks naar verwant werk. Het eerste stuk staat live - over hoe een assistent mijn posts schrijft en ik ze in een kwartier goedkeur.

Ik gaf mijn AI-assistent een link naar een betaalde add-on die collage-animaties maakt, met een vraag: zoek uit hoe dit werkt en of het gratis kan. Hij las de werking na, ontdekte dat mijn bestaande beeldabonnement precies dezelfde modellen aan boord heeft, en bouwde de hele werkwijze na. Zelfde resultaat, nul euro extra.

Mijn geautomatiseerde ochtendmail stelde elke dag mijn belangrijkste taken voor, maar met vlakke motivaties die alleen de scores herhaalden. Ik herschreef de aansturing zo dat elke keuze nu echt onderbouwd is: waarom juist vandaag, wat uitstel kost, en welke tegenstrijdigheid de cijfers verbergen.

Ik liet twee AI-modellen van Anthropic, Fable en Sonnet, dezelfde grote controle-opdracht uitvoeren op mijn eigen AI-systeem en vergeleek de resultaten. Voor grote opdrachten die in een keer af moeten, gebruik ik voortaan het model dat daar het best in bleek.

Ik bouwde een controle die elke nieuwe portfolio-tekst automatisch nakijkt en tegenhoudt zodra er onbegrijpelijke vaktaal of interne codes in staan. Zo blijft alles wat je op mijn site leest geschreven voor gewone lezers, zonder dat ik het handmatig hoef te bewaken.

Ik liet mijn kennisagent elk rapport omzetten naar gesproken Nederlands via een neurale stem van Microsoft die bijna niet van echt te onderscheiden is, zonder abonnement of vaste kosten. Een offline variant staat klaar als terugval.

Mijn foto bovenaan de site staat niet meer stil: een subtiele 30-seconden-loop laat 'm zachtjes bewegen. De loop is gemaakt met AI-videogeneratie, is minder dan 1 MB groot en staat automatisch stil voor wie liever geen animatie ziet.

Als een AI-advies te lang wordt om in één keer te overzien, zet ik het nu automatisch om in een doorklikbare presentatie, met op de laatste dia altijd de kernbeslissing en het belangrijkste tegenargument op een rij.

Er komen wekelijks honderden kant-en-klare AI-"skills" bij die anderen maken. Ik bouwde een vaste werkwijze om daar precies díe uit te pikken die mijn eigen werk versterken, en de rest bewust te laten liggen. In één doorloop langs negen vakgebieden leverde het meteen een handvol concrete verbeteringen op, van beeld-prompting tot muziek en data-analyse.

Ik bouwde een hulpmiddel dat me helpt kiezen of een nieuwe tool het waard is: overnemen, deels of afwijzen. Het bijzondere: een klein controleprogramma checkt of ik écht alle stappen heb gezet (kloppen de claims tegen de bron? wat kost elke "besparing" nou echt? doet mijn eigen systeem dit al?) vóórdat er een oordeel valt.

Ik bouwde een automatische controle die nakijkt of de gegevens in mijn apps echt afgeschermd zijn, zodat niemand per ongeluk bij andermans data kan. Elke nieuwe app loopt nu langs dezelfde check, in plaats van dat ik dat handmatig moet onthouden.

Als ik met AI bouw, maakt het model telkens dezelfde soort fouten: een layout die op mobiel buiten beeld loopt, een massale naamswijziging die zijn eigen opmaak sloopt, een verwijderknop die de lijst niet ververst. Ik heb de leerpunten uit al die eerdere sessies gebundeld in een skill die die fouten vóóraf tegenhoudt: kleine scripts die de code nalopen en bij een bekende fout hard stoppen. Zo wordt de bug gevangen vóórdat hij live gaat, in plaats van te hopen dat de AI de regel onthoudt.

Ik heb mijn volledige kennis-vault onder versiebeheer gezet met transparante encryptie (git-crypt) en naar een privé-repo gepusht. De gevoelige lagen zijn op de server onleesbaar: de sleutel blijft alleen bij mij. Zo heb ik een veilige back-up én een basis om ooit vanaf mijn telefoon aan projecten te werken, zonder mijn kennis aan de cloud prijs te geven.

Deze site werkt zichzelf nu dagelijks bij vanuit mijn taakbeheer in Notion. Afgeronde projecten en de groeitijdlijn verschijnen automatisch zodra ik een item vrijgeef, zonder handwerk.

Monitoring toegevoegd voor de taalmodellen in de n8n/Gemini-flows: responstijd, kwaliteit en kosten per call zijn nu zichtbaar, waar dat eerst een blinde vlek was.

Het volledige verhaal achter KAI: hoe een persoonlijk AI-besturingssysteem groeide van losse experimenten naar een werkend geheel dat taken, kennis en automatisering aanstuurt.

De voorraad-app kreeg een overzichtsdashboard met aparte overlevingscijfers voor voedsel en water, plus locatiebeheer op basis van foto's om voorraad per plek te ordenen.

Alle projectkaarten op deze site kregen een eigen screenshot: van de voorraad-app tot de n8n-flows, mijn AI-assistent Kai en deze site zelf.

Mijn nieuwsrapportages over Oekraïne en tech slaan hun data nu op in een echte database (Supabase + Notion) in plaats van Google Sheets. Dat is stabieler en beter doorzoekbaar.

Mijn automatiseringen achter slot: elke aanroep heeft nu een sleutel nodig, met een limiet op het aantal verzoeken.

Deze site is nu tweetalig: Nederlands en Engels, allebei automatisch gevuld vanuit Notion. Wire Spine kreeg ook een Nederlandse versie.

Eén bron in Notion, twee talen op de site: ik vul de Engelse teksten naast de Nederlandse in, de site bouwt beide versies vanzelf.

Eén tool die bestanden beheert, de site bouwt én aan de voorkant werkt, allemaal vanuit de terminal. Mijn vorige bouwtool (Antigravity) kon eruit.

Projecten, changelog en techniek-overzicht komen nu rechtstreeks uit Notion. Ik werk het daar bij, de site neemt het over: niets staat nog handmatig in de code.

Mijn AI-assistent Kai laadt zijn werkinstructies nu in losse stukjes, alleen als hij ze nodig heeft. Dat scheelt tijd en geld, en hij maakt minder fouten.

Site-updates gaan nu met één commando live, in plaats van bestanden handmatig te uploaden.

Nieuwe notities uit Notion komen elke dag automatisch in mijn kennisbank, meteen gesorteerd en gelabeld.

Twee jaar aan AI-gesprekken (Claude, ChatGPT, Gemini, Grok) omgezet naar een doorzoekbare kennisbank met 51 onderwerppagina's: ruim 70% verwerkt en alles met elkaar verbonden.

Een idee inspreken en het komt automatisch als taak op mijn planbord terecht, zonder tussenstappen.

Mijn kennisbank opnieuw ingedeeld en gekoppeld aan mijn lokale projectmap: de basis voor één doorzoekbare kennislaag.

Server bijgewerkt naar de nieuwste versies (Caddy, Docker, n8n) zonder dat er iets offline ging.

Al mijn n8n-automatiseringen draaien nu op de stabiele versie in plaats van de testversie.

Bewaarde posts van X (Twitter) worden nu automatisch geanalyseerd en aan taken op mijn planbord gekoppeld.

Claude kan mijn n8n-automatiseringen nu rechtstreeks aanroepen, sneller en zonder omweg.

Samen met mijn zoon een spel gebouwd: van idee tot werkend prototype.

Automatische 'Laatst bijgewerkt'-datum op het portfolio via een n8n webhook.

Deze site toont nu concrete, controleerbare cijfers in plaats van vage beloftes.

De prijswijziging van Gemini doorgerekend en in kaart gebracht wat dat betekent voor mijn n8n-automatiseringen.

De voorraad-app stuurt nu elke twee weken automatisch een mailtje met de stand van de voorraad.

Platformvergelijking afgerond: Cowork, Claude Code en Antigravity systematisch vergeleken op sterktes en op welke taak naar welk platform gaat.

Claude Skills verkend en ingezet: het skills-patroon beoordeeld voor gebruik in Kai.

Personages aangemaakt in Freepik, herbruikbaar voor creatieve projecten.

Bulkinvoer per plank via foto in de voorraad-app afgerond: ook potten zonder etiket worden herkend.

Wire Spine-website v2.0 live: nieuw ontwerp in Stitch-stijl met een video als openingsbeeld en gecomprimeerde media.

Systeemprompt opgeknipt in modules om tokens te besparen: ~30% minder per sessie.

Changelog-webhook live: een chronologische sessiestart vervangt 5-6 MCP-calls.

Smaug live: X-bookmarks worden automatisch als markdown gearchiveerd via Claude Code.

Wire Spine Veyra Edition op Suno gepubliceerd: deel 2 van het AI-conceptalbum, volledig gemaakt met Suno Voice.

Kinderboek voor mijn dochter afgerond: stijl, tekst, illustraties en opmaak volledig met AI gegenereerd, en gedrukt.

Groeitijdlijn live op het portfolio: taken en skills door de tijd heen, als interactieve grafiek (Chart.js).

n8n webhooks voor Kai operationeel: query- en bulk-update-flows voor gefilterd ophalen en schrijven in de Notion-database.

Wire Spine X-artikel gepubliceerd: deel 1, een ontleding van het proces achter het AI-conceptalbum.

Portfolio-item bijgewerkt: 'Generatieve AI - beeld & muziek' vervangen door Wire Spine als volwaardige case study met link naar het procesartikel.

Eerste X-artikel gepubliceerd: een volledig procesartikel over het maken van Wire Spine. Aangekondigd met de 'who Kers'-post op @SjoerdvanKers.

Skills-protocol van de Kennis Agent live: 200+ taken getagd, de oudere taken met terugwerkende kracht aangevuld.

Suno v5.5 introduceert native Voices: een eigen workflow voor stemklonen is niet meer nodig.

Suno Creator Agent V3 live: ElevenLabs Voice Design zit nu in de workflow voor het maken van songs.

Procesartikel over Wire Spine gepubliceerd: de volledige workflow van het AI-conceptalbum gedocumenteerd.

Controle in de voorraad-app herbouwd: een aanpak in twee rondes lost de verschillen tussen apparaten op.

Kennisrouter geïsoleerd in een eigen afgeschermde inrichting: een stabielere architectuur voor de AI-flow.

Changelog-sectie op de website live. Volgende stap: dynamische koppeling via een n8n webhook.

Geleerd: flow-koppelingen geoptimaliseerd, zodat ze stabieler en veilig onbeheerd op de achtergrond draaien.

Kennisrouter gemigreerd naar een nieuwe architectuur in twee stappen. Datapipeline verbeterd voor stabielere output.

Input opschonen vóór de aanroep van het taalmodel verbetert de outputkwaliteit direct.

Kennisrouter losgekoppeld van de instabiele Gmail OAuth. Nieuwe pipeline in twee stappen: IMAP-vanger → Data Table-buffer → Gemini-verwerker. Betere opschoning van de input, stabielere output.

Voorraadbeheer-app uitgebreid met camera-invoer en AI-productherkenning. Controleflow versneld voor mobiel gebruik.

Server- en containerconfiguratie bijgewerkt volgens aangescherpte beveiligingsrichtlijnen.

20 n8n flows volledig gedocumenteerd in Notion en lokaal gesynchroniseerd met markdown.